كان فيها اشد فقرا لانه يفتقر الى الناس فى حفظ امواله ، و تفتقر الى كل آلة من آلات الدنيا ، فليس فى غنى الدنيا الراحة ! : « راحتى و آسايش در دنيا و براى اهل دنيا وجود ندارد ، راحتى و آسايش تنها در بهشت است ، و براى اهل بهشت ! رنج و تعب در دنيا آفريده شده ، و براى اهل دنيا ، و ( به همين دليل ) هر كسى پيمانه اى از آن به دست مىآورد دو برابر آن حرص نصيب او مىشود ، و كسانى كه از دنيا بيشتر دارند فقيرترند ! زيرا محتاج ديگران در حفظ اموال خويشند ، و به وسائل و ادوات زيادى براى حفظ آن نيازمندند ، بنا بر اين در ثروت دنيا راحتى نيز وجود ندارد » . سپس امام ع در ذيل اين حديث فرمود : كلا ما تعب اولياء اللَّه فى الدنيا للدنيا ، بل تعبوا فى الدنيا للآخرة : « هرگز دوستان خدا در دنيا به خاطر دنيا رنج و تعب نمىكشند ، بلكه رنج و تعب آنها در دنيا براى آخرت است » ! ( 1 ) .

--> ( 1 ) « خصال صدوق » جلد 1 باب الدنيا و الآخرة ككفتى الميزان حديث 95 .